ni Kris Teves

Marami sa atin ang hindi sanay (used to) sa sariling wika. Marami rin ang mga dahilan kung bakit nga ganoon. Mayroong hindi pinanganak sa ating bayan. Mayroong lumaki sa ibang bayan at mayroon din namang pinili na maging mas bihasa (well-versed with) sa ibang wika.

Nakakalungkot (It’s sad) na maraming marunong magsalita ng wikang Pilipino ngunit mas ginustong magsulat sa wikang Ingles o banyaga (foreign). Marahil ito ay dahil sa medium of instruction sa Pilipinas na itinaguyod (set-up) ng mga Amerikano nuong sila ang may hawak sa ating bansa. Wala ring masama na maging bihasa sa Ingles o ibang wika dahil ginagamit nga ito sa maraming bahagi ng mundo. Ngunit sana ay maging bihasa rin tayo sa ating sariling wika. Lalo na ngayon na tinatawag ang Tagalog na global language of the future dahil sa dami ng mga Pilipino sa lahat ng kanto (corners) ng mundo!

Ang sabi nga ng mga awtoridad (authorities), ang wika ng isang bansa ang salamin (mirror) ng kanilang kultura (culture). Kung nais natin makilala ng mas lubos (more fully) ang ating kultura ay dapat na matuto (to learn) tayo sa pananalita (speech) man lang ng Tagalog. At dahan-dahan (slowly) ay matuto tayong magbasa (to be able to read) sa Tagalog.

Maraming damdamin (emotions) ng isang Pilipino ay maipapakita lamang (expressed only) sa pamamagitan (through) ng wikang Tagalog. Malapit sa damdamin ng isang bayan ang kanilang pananalita. Halimbawa (for example), mayroon tayong salitang ”na-tauhan” na walang katumbas (counterpart) sa ibang wika. Ito ay katutubong atin (ethnically ours).

Dahan-dahan tayong matuto at huwag mahiyang matuto ng wikang Tagalog. Sa ganoong paraan (way; method) lamang tayo mas magiging malapit (close) sa ating pagiging Pilipino.

Bookmark with: